22-03-08

De Bruggenloop: het verslag

Toen ik vanmorgen wakker werd scheen de zon. Het zal nog meevallen vandaag zei Brenda, maar toen ik even later op weg was voor boodschapjes werden we al getrakteerd op de eerste ferme hagelbui. Na een heerlijk middagmaal (spaghetti) was het al vlug tijd om richting Wijnendale te vertrekken. Tijdens de opwarming zag ik al direct dat het een zware kluif ging worden. Felle wind, koud weer en dreigende wolken.  Er was merkbaar minder volk dan de voorbije jaren. Veel lopers hadden gekozen voor de jogging (5,2 km). Na een minuut stilte voor Benny Vansteelant die de voorbije jaren ook telkens aanwezig was in de Bruggenloop, zette de groep zich in beweging. Eerst was er een aanloopronde van 1,6 km en nadien volgden nog 2 rondjes van 3,6 km voor de dames en 3 rondjes voor de heren. Elke ronde was er een stuk waar de wind ongenadig in het nadeel blies. Gelukkig volgde dan een stuk waar de wind ons beter gezind was, maar het laatste stukje voor de aankomst was dan weer vol tegen de wind.

De eerste 5 km hield ik er een gezwind tempo op na. Ik liep toen in een groepje van een zestal lopers waaronder clubgenoot Tom. Na een goede kilometer kreeg ik plots een steek in mijn kuitspier. Verdorie. De pijn ging over, en ik kon verder. Toen we voor de tweede keer het stuk met wind op kop kregen, schudde Tom aan de boom. Ik liet mijn tempo zakken, en ook de rest van het groepje moest ik laten gaan.

Vanaf toen heb ik het grootste deel van de wedstrijd alleen gelopen. Toen het ook nog begon te regenen werd het wel heel zwaar. Op een gegeven moment liep clubgenoot Wim me ook voorbij. Normaal ben ik die altijd voor, maar deze keer was hij een maatje te sterk voor mij. Ik zag hem steeds verder van me weglopen. Niet echt goed voor de 'moral' natuurlijk. De laatste km was toch echt wel een beetje sterven, maar iedere loper kent natuurlijk dat gevoel.  Ik kon finishen in 1 uur 1 minuut en 50 seconden. Niet binnen het uur, maar gezien de omstandigheden toch best wel een acceptabele tijd. Na de aankomst had ik toch echt wel enkele minuten nodig om te recupereren van de geleverde inspanningen. Ik werd goed opgevangen door Marc en Nancy. Dank voor de cola en de speculoosSmile. Na een tijdje was mijn gezicht weer wat ontdooid, en toen voelde ik pas de pijn in mijn kuit. Hopelijk valt de blessure mee, en kan ik woensdagavond al weer present zijn voor de Torrac-training.

Ik denk er nu toch echt wel over na om me wat meer toe te leggen op de kortere wedstrijden. Dus, volgend jaar loopt Hansy de 5,2 km. Met een beetje meeval kan ik dan nog naar de finale van Milaan San Remo op tv kijken.Smile

 

19:44 Gepost door hansy in Algemeen | Permalink | Commentaren (6) |  Facebook |

Commentaren

mooie tijd het kan niet altijd binnen het uur zijn e

hopelijk valt de blessure een beetje mee

Gepost door: Nico | 22-03-08

Lekker afgezien, kerel ! En straks blauw-zwart in de vernieling tegen Dender. Het zit je wel niet mee dit weekend ;-)

Gepost door: marc devloo | 22-03-08

voldoening Zo'n wedstrijd echt afzien kan soms meer voldoening geven dan wanneer je een nieuw PR loopt, toch? Knap hoor, dat je in zo'n hondeweer ervoor bent gegaan!

Gepost door: Julie | 22-03-08

knap jong !!! proficiat !! geloof dat ge vroeger in form zijt dan verleden jaar hé ,goe bezig !!VROLIJK PASEN voor jullie !!

Gepost door: Katrien | 22-03-08

Brr lopen in die winterse natte buiten, niet echt leuk wellicht. Ik heb er vandaag net dat ene droge uurke uitgekozen, we hadden zelfs zon en ik moest mijn trui uitdoen. Een kwartier daarna begon de smeltende sneeuw alweer te vallen... Maartse buien zeker ? Komen jullie ook naar Harelbeke ?

Gepost door: jogginggirl | 22-03-08

Toch een mooie prestatie en voorzichtig met die kuit hé !

Gepost door: Stofke | 24-03-08

De commentaren zijn gesloten.